ตื่นนอนตอนเช้าๆ กินเข้าตอนสายๆ นอนต่อตอนบ่ายๆ แล้วสุดท้ายก้อตื่นมากินต่อ เวง...คนหรืออารายหว่า อิอิ

กินข้าวกานเหอะ เที่ยงละ หิวๆๆๆ

เหตุผลที่ยังคงลืมเขาม่ายได้ ในความเป็นจริงแล้วเราก็ทำใจลืมได้นะ แต่พอหลับตาลงนอนทีไร ทำไมต้องฝันถึงแต่เขา ความเป็นจริงเรื่องระหว่างเราดูไม่สุขมากนัก แต่ในความฝันมีความสุขเหลือเกิน นี่แหละมั่งคงเป็นเหตุผล ที่เรายังลืมเขาไม่ได้สักที

วันนี้ตื่นเช้าเป็นพิเศษ ขับรถไปส่งแม่ที่ไร่ตั้งแต่เช้า อากาศดีแจ่มใส่ดีมาก แต่ทำไมในใจเรายังหม่นหมองก็ไม่รุ้ บางทีหากเราลืมๆเรื่องบางเรื่องที่ไม่ควรจำ เราก็อาจจะใช้ชีวิตได้เป็นสุขขึ้น แต่ปัญหาคือเรื่องที่เราอยากลืมนั้น มันลืมยากซะเหลือเกิน เฮ้อ...ไม่มีเหตุผลเอาซะเลยเรา

หากวันนึงเราถุกคนที่เรารักเกลียด ทั้งๆที่เราไม่รู้เลยว่าเราทำอะไรผิด ถึงแม้เราจะถามเหตุผลเขาเขาก้อไม่ตอบ เราควรทำไงดี